Deel 9: Werken met FramesFrames worden vooral gebruikt om de navigatie binnen een site te verbeteren. Dit onderwerp behoort net als het werken met tabellen tot de moeilijkere gebieden van HTML. Hier zal ik je de basisbeginselen van het werken met frames uit te leggen. Voordat ik begin, zou ik je willen aanraden frames niet te gebruiken, tenzij het echt niet anders kan. Er kleeft namelijk een aantal belangrijke nadelen aan het gebruiken van frames. Zo worden frames niet door oude browsers ondersteund (pas vanaf Netscape 2.0 en IE 3.0), ook hebben zoekmachines vaak moeite met het indexeren van frames- paginas, waardoor je bezoekers kunt mislopen. Veel dingen waarvoor men frames gebruikt, zijn ook te maken met tabellen, waarmee je deze nadelen niet hebt. Toch zijn frames nu eenmaal onmisbaar wanneer je een pagina wilt maken met verschillende, onafhankelijk van elkaar werkende secties. Hoe Functioneren Frames? Zoals al gezegd, dienen frames vooral voor de navigatie op een site. De <FRAMESET> tag Deze tag komt dus op de hoofdpagina van je site (meestal
index.html). Om de grootte van de frames aan te geven, moet je de volgende attributen gebruiken: rows: hiermee bepaal je de horizontale splitsing
van de pagina. Een voorbeeld van een pagina die in drie horizontale delen gesplitst is: <HTML> Klik hier om het resultaat te zien! Je ziet, de pagina is nu horizontaal verdeeld in drie frames d.m.v. het attribuut: rows. cols: Hetzelfde als bij de rows. Alleen wordt nu de pagina verticaal gesplitst. Een voorbeeld van een pagina die in drie verticale delen gesplitst is: <HTML> Klik hier om het resultaat hiervan te zien! Nu zie je dat de pagina nu verdeeld is in drie verticale frames door het cols attribuut. De <FRAME> tag In de bovenstaande voorbeelden zag je deze tag al staan. Deze tag staat in de FRAMESET tag. De functie van de <FRAME> tag is, aan te geven welke paginas in de verschillende frames moeten worden geladen. De <FRAME> tag kan de volgende attributen hebben: src: dit staat voor "source" en dit attribuut geeft het adres aan waar de te laden pagina staat. Dit is een verplicht attribuut. name: Als je vanuit het ene frame een pagina in een ander frame wilt laden, moet je de frames een unieke naam geven. Deze naam heeft niets te maken met het adres van het frame. Deze naam geef je met het attribuut name. Zo dus: <FRAME src="hetadres" name="framenaam"> Als je nu een pagina wilt laten verschijnen in het frame, dan moet je in de link (de <A> tag) naar die pagina het attribuut target toevoegen, met daarin als waarde de naam van het frame. Op deze manier: <A href="adres" target="framenaam"> marginwidth: bepaalt de dikte van de linker- en rechtermarge in aantallen pixels. marginheight: bepaalt de hoogte van de "top" en "bottom" marge van het frame in aantallen pixels. scrolling: hiermee kun je instellen of je scrollen in het frame mogelijk wilt maken. Mogelijke waarden zijn: yes, no en auto. Standaard is auto (dus als je scrolling niet instelt). Bij auto wordt scrollen automatisch mogelijk als het nodig mocht zijn. noresize: de grootte van de frame kan nu niet aangepast worden door de bezoeker. Je hoeft geen waarde in te vullen. Zet gewoon noresize in de FRAME tag. frameborder: hiermee kun je een rand tussen de frames instellen. Standaard staat hij al op "yes". Mogelijke waarden zijn: yes en no. framespacing: stelt een ruimte in tussen de verschillende frames in aantallen pixels. De <NOFRAMES> tag In deze tag kan je een URL opnemen waar bezoekers, met een browser die geen frames aankunnen, heengestuurd worden. Een voorbeeld: <NOFRAMES>http://www.mijnhomepage.nl/ Einde Les Acht en Einde HTML Cursus In deze les vond je de beginselen van frames. Natuurlijk is het hier, net als bij tabellen, zaak om veel te oefenen en experimenteren. Kijk ook naar andere sites om te kijken hoe zij met frames werken. Dit is ook het einde van de HTML cursus. Ik ga er van uit dat je er wat aan gehad hebt en dat je er ook wat mee doet. Het is nl. erg handig om zelf je site aan te kunnen passen. Inmiddels is er trouwens een opvolger van HTML en dat is XHTML. XHTML is een strengere en schonere code dan HTML en het zal in de toekomst steeds vaker gebruikt gaan worden. Je kunt XHTML vrij gemakkelijk leren, want er zijn maar een paar grote verschillen met HTML. Leer dus ook XHTML via onze XHTML Cursus! Met dat wat je in de voorgaande lessen geleerd hebt, moet je in staat zijn
een aardige website te bouwen. Ik wens je daar veel plezier en succes mee! |