Dit is deel vier in een serie artikelen over het maken van een goede website van begin tot eind. In deel 1 hebben we het over het ontwikkelen van een webstrategie gehad en in deel 2 hebben we het concept bepaald. In deel 3 kozen we een uitvoerende partij, en in dit deel bepalen we de structuur van de website.

Stap 4: Structureer de site

Nu heb je een strategie, een concept en weet je hoe je het gaat aanpakken. Je denkt dat je eindelijk aan de slag kunt met het daadwerkelijk bouwen van je website. Maar voordat je daaraan begint is het erg belangrijk dat je goed nadenkt over de opbouw en structuur van je website. Die stap is cruciaal, want als je dat niet goed doet, bestaat de kans dat je vastzit aan een website die niet goed is opgezet en niet effectief is.

Onderwerpen bepalen

De fout die het meest gemaakt wordt wanneer men gaat nadenken over de opbouw van een website is dat men alleen vanuit het eigen bedrijf denkt. Je kijkt dan naar je website met de vraag "Wat wil ik dat er op mijn website staat?" Dit is nu precies de verkeerde vraag om te stellen. Wat je eigenlijk zou moeten vragen is "Wat willen mijn (potentiële) klanten op mijn website zien?"

Je kunt op zich wel met de eerste vraag beginnen. Maak eens een lijst met onderwerpen die jij graag op je website wilt hebben staan. Schrijf alles op wat jij vindt dat belangrijk is dat bezoekers van je website weten.

Ga nu eens een nachtje slapen en kijk de volgende dag met verse ogen naar deze lijst. Bekijk ieder onderwerp op deze lijst vanuit de tweede vraag. Bij ieder punt moet je je afvragen of een nieuwe of bestaande klant echt wat aan die informatie heeft. Is het iets wat een klant belangrijk kan vinden, of is het meer iets wat jij zelf belangrijk vindt maar waar een klant op zich niet zo in geïnteresseerd is? Probeer hierbij kritisch en objectief te zijn.

Schrap alles waarvan je denkt dat een klant er niet veel aan heeft. Nu hou je een korter lijstje met onderwerpen over. Deze onderwerpen gaan we structureren zodat het op een logische, natuurlijke manier wordt gepresenteerd op je website. Een goede manier om dit te doen is de zogenaamde kaart-sorteermethode.

Kaart-sorteermethode

Schrijf ieder onderwerp op een apart stukje papier, bijvoorbeeld een post-it. Hou een aantal lege post-its bij de hand. Kijk nu of je al deze losse onderwerpen kunt groeperen. Welk onderwerp past goed bij welk ander onderwerp? Maak kleine verzamelingen van onderwerpen en stop ieder onderwerp in zo'n verzameling. Je mag zoveel verzamelingen maken als je wilt. Gebruik de lege post-its om iedere verzameling van een naam te voorzien.

Laat een aantal andere mensen in en buiten je bedrijf dezelfde oefening doen, en vang de resultaten in een spreadsheet. Zo krijg je een aantal verschillende perspectieven op dezelfde onderwerpen. Je zult zien dat er veel overeenkomsten zijn tussen hoe mensen de onderwerpen indelen en welke namen ze gebruiken voor de verzamelingen.

Deze verzamelingen van onderwerpen zijn heel makkelijk te vertalen in een websitestructuur. Iedere verzameling kan een afdeling van je website zijn. Ieder onderwerp is een pagina of setje pagina's op je website. Met de resultaten van deze kaart-sorteermethode heb je dus al een eerste voorzet voor de opbouw van je website.

Clickflow

De laatste stap in het bepalen van de structuur van je website is het logisch ordenen van de onderwerpen binnen een verzameling. In veel van de verzamelingen die je met de kaart-sorteermethode hebt gemaakt zullen onderwerpen zitten die je niet zomaar langs elkaar in een website kunt zetten. Er moet een logische volgorde in zitten, een soort stappenplan waar een bezoeker doorheen moet lopen. Dit noemen we een 'clickflow'.

Een goede clickflow is erg belangrijk. Je moet bezoekers van je website als het ware bij de hand nemen en ze stap voor stap de juiste informatie laten zien. Je begint met een overzichtspagina waar je verschillende onderwerpen groepeert en bezoekers een keuze laat maken.

In de volgende pagina geef je meer achtergrondinformatie en ga je dieper op het onderwerp in. En uiteindelijk is het de bedoeling dat de bezoeker belandt op een pagina waar het doel van de site om draait: een bestelpagina, een contactformulier, een downloadbaar bestand. Dit noemen we de conversie-pagina, de pagina('s) van je website waar een bezoeker verandert (converteert) in een klant.

Sorteer de onderwerpen binnen een verzameling op deze manier en je hebt, voordat er zelfs maar één webpagina is gemaakt, al een logische en effectieve structuur van je website. Het daadwerkelijk maken en invullen van de pagina's wordt op deze manier een stuk eenvoudiger.

Stap 4: Structureer de site, samengevat:

• Bepaal de onderwerpen die je website moet bevatten.
• Gebruik de kaart-sorteermethode om deze onderwerpen logisch in te delen.
• Structureer de verzamelingen van onderwerpen in een goed opgebouwde clickflow die eindigt in een conversie-pagina.

Herken je dit? Je bent op een website en je vult een formulier in, bijvoorbeeld een contactformulier. Om het formulier te kunnen versturen moet je enkele letters en/of cijfers overtypen in een bepaald veld. Die tekens zijn meestal vervormd, verkleurd of op een andere manier wat moeilijker leesbaar. Zo'n ding noemen we een 'Captcha'.

Waarom wil de eigenaar van de site nu dat jij zo'n captcha invult? Het antwoord is eigenlijk heel simpel: je moet daarmee bewijzen dat je een mens bent!

Robots

Internet wordt voortdurend afgestruind door robots. Sommige geven informatie over een website door aan een zoekmachine. Maar er zijn er ook die zoeken naar bijvoorbeeld formulieren om die automatisch in te vullen met allerlei rotzooi.

Om te voorkomen dat die robot zomaar op de verzendknop kan klikken, wordt er een captcha tussen geplaatst. Die moet eerst correct worden ingevuld alvorens het formulier kan worden verstuurd. Voor de meeste robots is dat onmogelijk. Ze kunnen de karakters niet herkennen doordat de tekens vervormd zijn. Een mens kan dat (meestal) wel.

OCR

Er zijn wel robots die bijvoorbeeld door middel van OCR-software captcha's kunnen kraken. OCR staat voor: Optical Character Recognition. In het Nederlands: optische tekenherkenning. OCR-software wordt onder meer gebruikt om tekst op papier om te zetten in een digitaal bestand. Maar cybercriminelen maken er ook graag gebruik van om captcha's mee op te lossen.

Een andere manier waarop ze te werk gaan: ze schakelen mensen in landen als India in, die voor een paar centen de hele dag captcha's oplossen. Het slagingspercentage is daarbij nog altijd een stuk hoger dan bij de software.

Waar kom je zoal captcha's tegen?

- Zoals gezegd bij contactformulieren.
- Bij opiniepeilingen, om te voorkomen dat de uitslag beïnvloed wordt.
- Bij gastenboeken, omdat er anders een heleboel troep in komt te staan die de rest van de bezoekers ook kan lezen.

En zo zijn er talloze toepassingen te bedenken.

Er zijn verschillende soorten captcha's om te gebruiken. Meestal zijn ze gebaseerd op tekst, een combinatie van cijfers en letters die je moet lezen en in moet typen om verder te kunnen. Een captcha genereert iedere keer een unieke code.

Er zijn ook captcha's die de bezoeker een vraag stellen, waarbij je een paar plaatjes krijgt voorgeschoteld. Je moet dan vervolgens het juiste plaatje eruit zien te vissen.

Een aantal mogelijke kenmerken van (visuele) captcha's zijn:

1. Er worden verschillende fonts (lettertypes) gebruikt.
2. De karakters staan niet mooi recht, maar gedraaid.
3. Er wordt gebruikgemaakt van een achtergrondafbeelding of verschillende kleuren; vrijwel nooit 1 kleur.
4. Letters en cijfers staan meestal niet mooi naast elkaar, maar verspreid over het scherm.

Slechtzienden

Voor blinden en slechtzienden zijn de meeste captcha's een probleem. Het is voor mensen zonder problemen met hun zicht soms al moeilijk genoeg om de goede letters en cijfers eruit te halen. Doordat mensen met zichtproblemen de captcha's niet kunnen lezen en de hulpprogramma's die ze gebruiken dit ook niet kunnen, kunnen ze zich vaak niet inschrijven voor bepaalde diensten zoals Ebay, of meedoen aan opiniepeilingen.

Tegenwoordig bestaat er wel audiocaptcha. Er worden geluidssignalen afgegeven die de luisteraar dan moet overnemen. Om het wat lastiger te maken kan het geluid worden vervormd.

Voor meer informatie over captcha's kun je eens kijken op de volgende site: http://www.captcha.net/

Je kunt je via de volgende link gratis inschrijven voor captcha's. Ze bieden ook audiocaptcha's:

http://recaptcha.net/whyrecaptcha.html

In een volgend artikel zullen we uitleggen hoe captcha's geïnstalleerd kunnen worden op je website.

Je moet je natuurlijk wel afvragen wat je met een captcha wilt bereiken en of je hem ook nodig hebt. Als je veel last hebt van spam op je website is het een goede optie, maar je moet je ook bedenken dat er mensen kunnen afhaken omdat ze eenvoudigweg je captcha niet kunnen lezen. Maak dus een goede afweging.

Tot slot nog de betekenis. Captcha staat voor: Completely Automated Public Turing test to tell Computers and Humans Apart. Dat is nogal veel om te onthouden... Maar goed dat er een afkorting voor bestaat!

Als je een database gebruikt voor je website moet je daar regelmatig een back-up van maken. Daarmee vertel ik niks nieuws. Maar wist je dat zo'n database op een zeker moment zo groot kan worden dat je een back-up via bijvoorbeeld phpMyAdmin niet in één keer terug kunt zetten? Dit heeft uiteraard te maken met de inhoud van je database; hoe meer gegevens je in de database hebt zitten, hoe groter die wordt. Klinkt wel logisch toch?

Standaard zal phpMyAdmin een database exporteren naar één .sql-bestand. Hierover heeft Bob al eens een artikel geschreven: http://www.alphamegahosting.com/wsm159.html#5. Heb je een grote database, dan kun je bij het importeren wel eens voor een probleem komen te staan.

Meestal is de maximumgrootte van een database 2048KB om die via phpMyAdmin te kunnen importeren. Dit hangt overigens af van de instellingen van de server. Het kan dus per server verschillen.

Nu kun je bij een grote database ervoor kiezen om een database niet in zijn geheel te exporteren, maar in stukjes. Tabel voor tabel bijvoorbeeld of enkel de grote tabel(len) apart. Dat geeft echter een hoop extra werk. En het is vaak achteraf dat je tegen dit probleem aan loopt, dus heb je er niets meer aan op het moment dat je de database terug wilt gaan zetten (importeren).

Een .sql-bestand kun je met een programma als Windows Kladblok gewoon openen en met de hand gaan splitsen (wordt ook wel eens 'opknippen' genoemd), maar dat heeft niet de voorkeur. Het is erg veel werk en dus een tijdrovende klus, en het kan helemaal fout gaan. Een klein foutje is al voldoende om ervoor te zorgen dat je tabellen niet (goed) geïmporteerd worden.

Gelukkig heb ik hier een betere manier voor!
Op de volgende website kun je gratis een simpel php-script downloaden waarmee je ook grote databases kunt importeren. Dit is mogelijk doordat we alles op de server gaan plaatsen; het importeren gebeurt dus eigenlijk lokaal, op de server. Het hoeft dus niet meer vanaf jouw pc geïmporteerd te worden. Hieronder leg ik uit hoe je dit kunt doen.

• Download om te beginnen eerst het script via: http://www.ozerov.de/bigdump.php en sla het .zip-bestand ergens op.
• Pak het gedownloade .zip-bestand vervolgens uit; hierna heb je één php-bestand genaamd bigdump.php . We gaan nu eerst de inhoud van dit bestand aanpassen zodat het onze gegevens van de database bevat.
• Open het bestand in Kladblok of een andere editor. Je zult vervolgens eerst een heleboel regels zien die beginnen met '//'. Deze regels worden door php genegeerd doordat die 2 slashes ervoor staan. De regels bevatten (in dit geval Engelstalige) informatie over het script. Wij beginnen meteen bij de regels die we ook aan moeten gaan passen om het script te kunnen gebruiken.
  
  // Database configuration
  
  $db_server = 'localhost'; // Dit is meestal localhost, dus dit laten we staan. (Mocht het iets anders moeten zijn wordt dit meestal door de beheerder van de server wel gemeld.)
  $db_name = 'database'; // Hier vul je de naam van je database in.
  $db_username = 'gebruikersnaam'; // Hier vul je de gebruikersnaam in die je ook gebruikt om de database normaal aan te roepen.
  $db_password = 'wachtwoord'; // Hier vul je het wachtwoord in wat je ook gebruikt om bij de database in te loggen.
• De rest van de inhoud laten we ongemoeid; sla het bestand nu op.
• Start je favoriete ftp-programma op, log in bij je hostingaccount en ga naar de directory waar je website staat; bij Alphamega is dit 'httpdocs'. Hier kun je het beste even een nieuwe map aanmaken met bijvoorbeeld de naam 'database'.
• In de nieuwe map upload je vervolgens het zojuist aangepaste php-bestand en ook het database-bestand dat je wilt importeren.
• Als beide geüpload zijn gaan we in de browser het php-bestand aanroepen, dit doen we in ons geval door te gaan naar: http://www.jouwdomeinnaam.com/database/bigdump.php. In plaats van 'jouwdomeinnaam.com' voer je natuurlijk je eigen domeinnaam in.
• Je ziet nu de inhoud van het php-bestand met onder 'Filename' de bestandsnaam van jouw .sql-bestand met daarachter de grootte, de datum en tijd van het bestand, het type en daaropvolgend heb je de mogeljkheid om te klikken op 'Start Import' en daar weer achter 'Delete file'.
• Als we klikken op 'Start Import' dan wordt de back-up van je database geïmporteerd in de database die we ingevuld hebben in het php-bestand bij '$db_name'. Je zult merken dat dit best snel gaat, natuurlijk ook afhankelijk van de grootte van de database. Het gaat zo snel doordat het back-upbestand al op de server staat en niet meer geüpload hoeft te worden. Het wordt enkel 'lokaal' geïmporteerd. Dit zal een hoop ergernis voorkomen bij grote databases. ;-)
• Als je klaar bent met het importeren kun je als je dat wilt achter je database op 'Delete file' klikken om de database van de server te verwijderen. Dat is wel aan te raden aangezien in dat database-bestand misschien gevoelige informatie zit.

Hopelijk is het nooit nodig om een back-up van je database terug te zetten, maar mocht het toch zover komen, dan kan dit artikel je daarbij helpen!

Een 'dongle', ook wel geschreven als 'dongel', is een mechanisme dat gebruikt wordt als extra beveiliging voor bepaalde software. Als dat mechanisme op een pc niet aanwezig is, kan de betreffende software niet of slechts beperkt op die pc gedraaid worden. Het mechanisme kan bijvoorbeeld een apparaatje of een USB-stick zijn.

Zijn er begrippen waarvan je de betekenis niet weet?

Kijk dan eens in de FAQ van Alphamega.

We zijn alweer beland bij deel 4 in de serie artikelen over het maken van video's die de aandacht vasthouden. In dit deel ga ik dieper in op de keuze van de muziek.

Voordat we beginnen wil ik je erop wijzen dat het gebruik van muziek in veel gevallen onder de Auteurswet valt. Op deze website kun je meer lezen over auteursrecht:

http://www.auteursrecht.nl/auteursrecht/pagina.asp?pagnaam=auteursrecht.

Muziekkeuze

De muziekkeuze voor je project is van grote invloed op het eindresultaat, maar waar moet je beginnen....?

Op de site www.top40.nl kun je alle top 40-hitlijsten vinden vanaf 1965. Vooral als je wat oudere opnames moet monteren, geeft het een extra dimensie als je muziek kiest die uit die periode komt.

Mochten de gekozen muziekstukken te veel verschillen in geluidssterkte, kun je die handmatig gelijktrekken tijdens het monteren; de meeste programma's bieden die mogelijkheid. Soms heb je een stukje video waarvan je de gesproken tekst wilt laten horen; dim dan de muziek en geef het geluid van de video een beetje meer volume.

Probeer de lengte van je gekozen muziekstukken op elkaar af te stemmen. Het kan vreemd overkomen als een liedje van bijna vijf minuten gevolgd wordt door een nummer van nog geen 2 minuten. Probeer ook bij een scènewisseling een nieuw liedje in te zetten.

Als je montageprogramma het toestaat kun je proberen om bepaalde momenten in de video samen te laten vallen met toepasselijke teksten in de muziek of tempowisselingen. Let ook op geluidsovergangen; die mogen alleen opvallen als het iets toevoegt aan het project. In andere gevallen volstaat een fade-out .

Om het geluid goed te krijgen moet je vaak het hele project opnieuw afspelen. Dit kost heel veel tijd, maar is vaak de moeite waard.

In de volgende aflevering gaan we in op het publiceren van video op internet.

P.S. Hier vind je de voorgaande artikelen in deze serie: deel 1, deel 2 en deel 3.